5 jan 2013 - Europa    Geen reacties

Portsmouth – United Kingdom

Hello again! Hier ben ik weer. Het is een beetje lang geleden, maar dat komt omdat ik het zo druk gehad heb met Nederlands leren dat ik even niet aan reizen ben toegekomen. Het was ook wel verwarrend allemaal: eerst Kroatisch, dan Engels in Amerika, dan Frans in Parijs en ondertussen Nederlands leren. Pfew, een aapje zou van minder moe worden. Maar nu spreek ik vloeiend Nederlands en dus namen Maarten en Julie me als kerstcadeautje mee op reis, helemaal naar Engeland. Dat was best wel spannend, want Engeland is een eiland en dus moesten we met de auto op de boot. Dat wiebelde heel erg, ik had bijna groene en zwarte streepjes in plaats van rode en zwarte streepjes op m’n lijf. Toen we van de boot af reden, reed iedereen plots aan de verkeerde kant van de weg. En op ronde punten draaiden ze helemaal in de andere richting. Maarten reed dus maar heel voorzichtig, zodat we veilig en wel in ons appartementje toekwamen. Eén dag later gingen we nog verder langs de Britse Zuidkust, omdat Julie er een marathon zou lopen. Een marathon, dat is iets voor gekke mensen. Dat is iets heel erg moeilijk en ver, dat heel veel tijd vraagt. Maar Julie vindt dat blijkbaar leuk. Om 9u30 vertok ze samen met 999 andere gekke mensen, om helemaal langs het strand te lopen. Wel 21km ver. En dan terug. Ondertussen moest ik wachten met Maarten. Dat duurde wel lang. Julie had beter wat rapper gelopen want ik had het koud en m’n oren wapperden in de wind. Supporteren is dus best wel een zware klus Vier uur later kwam Julie dan toch terug. Ze was heel erg blij en de andere mensen blijkbaar ook, want ze kreeg een medaille toegestopt en een zak met allerlei lekkers. Dat heeft Julie dan zelf opgegeten, dat had ze verdiend, vond ze. Maar ze vond het wel zo lief dat ik kwam supporteren, dat ze me haar medaille heeft omgehangen als dankjewel. Dat maakte mij wel beretrots! Of apetrots…. Later vertel ik jullie meer over ons uitstapje naar Londen, de hoofdstad van het land waar ze aan de verkeerde kant rijden.

Majmun supportert

Majmun de kampioen

22 okt 2012 - Europa    Geen reacties

Parijs – Frankrijk

Bonjour mes amis! Hier ben ik weer. Na m’n reisje naar New York City moest ik even bekomen van de jetlag, zo’n zes uur tijdverschil, dat kruipt wel in de kleren natuurlijk. Veel tijd heb ik echter niet gekregen om uit te rusten. Eveline en Michel, mijn reisgezellen uit NY, waren blijkbaar even blij met mijn gezelschap als ik met het hunne, en dus…. mocht ik wéér mee met hen op reis. Gelukkig ging het deze keer niet zo ver. We bezochten….. Parijs. De lichtstad! Eerst moesten we in een hele snelle trein kruipen, die zo snel reed dat m’n oren ervan popten. Tegen dat ik goed en wel besefte dat ik op een trein zat, stonden we al in de Franse hoofdstad. Ondertussen had Michel me uitgelegd dat Frankrijk het land is van het lekker eten en de goede wijn. Van heerlijke croissants bij het ontbijt. Van kazen en druiven. Van de (gedopeerde) Tour de France.  En van een beetje chauvinisme ook. Ook moet een zekere Napoleon daar ooit zijn gepasseerd, maar ik vergeet een beetje wat ie precies deed….

En wij, wij gingen ook drie dagen leven als god in Frankrijk. Quel bonheur! We wandelden langs de Champs Elysées, waar Julie ooit haar marathon liep, kochten boeken bij de boekenhandelaars langs de Seine, dronken op tijd en stond “un café” op een gezellig terras en gingen op zoek naar de Mona Lisa in het Louvre. In het Musée d’Orsay keek ik m’n ogen uit, tijdens een bootttocht op de Seine vaarden we onder de Pont Neuf en héél in de verte zag ik ook een gigantische toren staan. Blijkbaar – zo vertelde Michel – heet die toren de Eifeltoren en werd die gebouwd door dezelfde meneer als die dat vrijheidsbeeld in New York City heeft gemaakt. Michel weet wel veel eigenlijk. En die andere meneer kon eigenlijk wel goed torens bouwen. Ik heb intens genoten van mijn drie dragen in Parijs en ga nu een beetje reisgidsjes doornemen want in november ga ik naar Berlijn, in december naar Londen en oooooh….. zoveel dingen nog te zien en te doen! Merci beaucoup Michel et Eveline pour le voyage!

Majmun au bord de la Seine

Majmun se repose aux jardins du Luxembourg

The hunchback of Notre Dame????

26 sep 2012 - Noord-Amerika    1 reactie

New York City (NY) – Verenigde Staten

Howdy! ‘t Is hier een beetje stil geweest de voorbije weken, maar Maarten en Julie wilden me eerst even laten wennen aan het leven in België en m’n nieuwe thuis. Het bevalt me hier aardig, moet ik zeggen. Vooral de chocolade en de wafels vallen in de smaak. Alleen is het hier wel heel erg koud, dan lig ik ‘s nachts te bibberen in m’n bed. Aangezien ik toch m’n draai begin te vinden en ondertussen ook al vlot Vlaams spreek, vonden mijn nieuwe ouders het tijd om nieuwe horizonten te verkennen. En dus…. mocht ik mee met “de buren” op reis. “De buren”, Eveline en Michel,  zijn niet écht onze buren, eigenlijk wonen ze om de hoek, niet naast ons. Maar toch noemen Julie en Maarten hen “de buren”. Dat snap ik niet goed. En eigenlijk zijn ze familie. Ik moet nog een beetje studeren op die familiebanden, dat is best ingewikkeld. Maar ik geloof dat Eveline de zus is van de mama van Julie. Zoiets. Hele lieve mensen. En ik mocht mee met hen op reis. Ver op reis. Helemaal over de Atlantische Oceaan. Ik moest wel heel erg lang opgesloten zitten in de valies onderweg, maar het was het meer dan waard. Toen ik mocht piepen zag ik overal torenhoge gebouwen. En volk. Héél veel volk. En grappige gele schoolbussen. En taxi’s. Een groot plein met allemaal lichtreclame. En een supergroot park in het midden met veel lopers in. Julie loopt ook. Ze zou het daar leuk gevonden hebben denk ik. Er was ook een MoMa, daar hingen veel kleurrijke bizarre dingen aan de muur. Heel leuk allemaal. Michel legde me uit dat we in New York City waren. Dat dat vroeger New Amsterdam heette, maar ik dacht dat Amsterdam in Nederland lag, dus dat was wel even verwarrend. Dus hielden we het op New York City. Eveline en Michel lieten me een ritje maken op een échte Amerikaanse schoolbus en namen me mee over de Brooklyn Bridge zodat ik de skyline van Manhattan kon bewonderen. Amai…. Echt AMAZING!  Dankjewel Eveline en Michel voor een mooie reis! Op naar de volgende. Wie neemt me mee en naar waar?

 

6 sep 2012 - Europa    1 reactie

Dubrovnik – Kroatië

Dobar Dan! Mijn naam is Majmun, niet toevallig het Kroatische woord voor aap. Ik ben geboren in Dubrovnik en werd onlangs geadopteerd door twee lieve Belgen, Julie & Maarten, die helemaal verliefd werden op mijn vaderland. Julie en Maarten zullen vanaf nu voor me zorgen en me overal meenemen op reis. Aangezien ik zelf van reizen hou, vind ik dat natuurlijk super. Vanaf nu kan je mijn reisavonturen volgen op deze blog. Op elke lokatie die ik bezoek zal ik mezelf op originele wijze op een kiekje laten zetten en hier posten. Dan kan je op deze site als het ware op mini-wereldreis gaan. Veel plezier! Ciao!

Deze allereerste foto uit een hopelijk grote toekomstige collectie werd getrokken in mijn geboortestad, Dubrovnik. Julie en Maarten klommen speciaal tientallen trappen naar omhoog, om bovenop de stadsmuren te kunnen wandelen. Van hieruit heb je een prachtig zicht op de Placa / Stradun, de centrale laan van de oude stad, met lekker veel winkeltjes, terrasjes, een fontein van Onofrio en natuurlijk sladoled-plaatsen (waar ze lekkere ijsjes verkopen). In de verte zie je de stadsklok. De poort die eronder zit geeft toegang naar de zee. Een prachtige stad, die ik zeker zal missen, maar ik vermoed dat Julie & Maarten nog veel moois voor mij in petto hebben!

Hier is deze foto genomen: